Za艂膮cznikowe og艂oszenie traktatu akcesyjnego

Jako prawnik mam z艂y zwyczaj, 偶e tre艣膰 powszechnie obowi膮zuj膮cych norm prawnych co jaki艣 czas chcia艂bym m贸c ustali膰 na podstawie urz臋dowo dokonanego og艂oszenia tekstu aktu normatywnego we w艂a艣ciwym dzienniku urz臋dowym. Takie moje dziwactwo, 偶e zamiast jak normalny cz艂owiek zapyta膰 m膮drzejszego s膮siada lub wpisa膰 w Internecie, jak mam w膮tpliwo艣ci to szukam bardziej pewnego i autentycznego 藕r贸d艂a informacji prawnej. Je艣li mam tak膮 mo偶liwo艣膰, kiedy艣 na uczelni a dzi艣 w pracy, pos艂uguj臋 si臋 jednym z komercyjnych system贸w informacji prawnej. Nie zawsze jednak mam do nich dost臋p, czasem jeszcze nie obejmuj膮 najnowszych nowelizacji, wreszcie rzadko, bo rzadko, ale jednak bywa, 偶e mam w膮tpliwo艣ci, czy nie znikn膮艂 nigdzie przecinek. Dlatego czasem si臋gam po Dzienniki Ustaw, dziennik urz臋dowy mojego wojew贸dztwa i Dziennik Urz臋dowy Unii Europejskiej.

Mo偶e nawet i nie by艂o by w tym nic dziwnego, gdyby poszukiwany przeze mnie tekst prawny rzeczywi艣cie by艂 dost臋pny. Bowiem traktaty za艂o偶ycielskie Wsp贸lnot Europejskich i Unii Europejskiej oraz Akt dotycz膮cy warunk贸w przyst膮pienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej (nazwa skr贸cona) 鈥 nie zosta艂y nale偶ycie og艂oszone w j臋zyku polskim na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, a przynajmniej bior膮c uwag臋 cel og艂oszenia i osi膮gni臋te rezultaty, kt贸re ujawni艂o mi w odpowiedzi na moje pismo Centrum Obs艂ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministr贸w. Ale po kolei.

W roku 2009 mija pi臋膰 lat cz艂onkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej. Dla przypomnienia, Polska jest cz艂onkiem Unii od 1 maja 2004 r. dzi臋ki traktatowi ate艅skiemu podpisanemu 16 kwietnia 2003 r. a ratyfikowanemu 23 lipca 2003 r. Od pi臋ciu lat polski porz膮dek prawny tworz膮 powszechnie obowi膮zuj膮ce normy prawne proweniencji krajowej i unijnej. Krajowe 藕r贸d艂a prawa pr贸cz Konstytucji tworz膮 m.in. ustawy i rozporz膮dzenia og艂aszane w Dzienniku Ustaw oraz akty prawa miejscowego og艂aszane w wojew贸dzkich dziennikach urz臋dowych. Unijne 藕r贸d艂a prawa tworz膮 akty zwyczajowo okre艣lane jako pierwotne (g艂贸wnie traktaty za艂o偶ycielskie Wsp贸lnot Europejskich i Unii Europejskiej, traktaty akcesyjne i zmieniaj膮ce) oraz akty prawa wt贸rnego (g艂贸wnie rozporz膮dzenia i dyrektywy). Jak ju偶 kiedy艣 o tym wspomina艂em, Traktat ustanawiaj膮cy Wsp贸lnot臋 Europejsk膮 nakazuje publikacj臋 prawa wt贸rnego w Dzienniku Urz臋dowym Unii Europejskiej w okre艣lonym j臋zyku urz臋dowym pa艅stwa cz艂onkowskiego.

Tak pokr贸tce mo偶na opisa膰 system promulgacyjny akt贸w krajowych i unijnych wt贸rnych, kt贸ry nie jest przedmiotem mojego dzisiejszego zainteresowania na blogu. Ciekawiej jest bowiem, je艣li chodzi o prawo WE i UE zawarte lub ustanowione przed 鈥 oraz 鈥 w zwi膮zku z przyst膮pieniem Polski do tych organizacji.

Poniewa偶 dorobek prawny Wsp贸lnot i Unii wyprzedza艂 akcesj臋 Polski, nale偶a艂o sporz膮dzi膰 w j臋zyku polskim teksy prawne tego dorobku, tak aby od wej艣cia w 偶ycie mog艂y wprost obowi膮zywa膰 w naszym kraju. W przypadku akt贸w prawa wt贸rnego art. 58 Aktu przyst膮pienia nakaza艂 og艂oszenie w Dzienniku Urz臋dowym Unii Europejskiej, co nast膮pi艂o z dwuletnim op贸藕nieniem.

Teksty akt贸w instytucji 鈥 przyj臋tych przed przyst膮pieniem i sporz膮dzone 鈥 w j臋zykach: 鈥 polskim 鈥 s膮 od dnia przyst膮pienia tekstami autentycznymi na tych samych warunkach, co teksty sporz膮dzone w obecnych jedenastu j臋zykach. Zostan膮 one opublikowane w Dzienniku Urz臋dowym Unii Europejskiej, je艣li teksty w obecnych j臋zykach by艂y w ten spos贸b opublikowane.

W przypadku prawa pierwotnego, art. 2 Aktu przyst膮pienia zobowi膮za艂 pa艅stwo do jego stosowania:

Od dnia przyst膮pienia nowe Pa艅stwa Cz艂onkowskie s膮 zwi膮zane postanowieniami Traktat贸w za艂o偶ycielskich i akt贸w przyj臋tych przez instytucje Wsp贸lnot i Europejski Bank Centralny przed dniem przyst膮pienia; postanowienia te s膮 stosowane w nowych Pa艅stwach Cz艂onkowskich zgodnie z warunkami okre艣lonymi w tych Traktatach i w niniejszym Akcie.

Z uwagi na taki zapis zdecydowano si臋 nie odwleka膰 og艂oszenia w j臋zyku polskim akt贸w prawa pierwotnego, a teksty w j臋zyku narodowym do艂膮czono do samego Aktu przyst膮pienia, zgodnie z art. 61 akapit 2 tego偶 Aktu przyst膮pienia:

Teksty tych traktat贸w sporz膮dzone w j臋zykach 鈥 polskim 鈥 s膮 do艂膮czone do niniejszego Aktu. Teksty te s膮 autentyczne na takich samych warunkach jak teksty traktat贸w, o kt贸rych mowa w pierwszym akapicie, sporz膮dzone w obecnych j臋zykach.

Wreszcie, sam Akt przyst膮pienia mia艂 do艣膰 rozbudowan膮 struktur臋, kt贸r膮 zgodnie z jego art. 60 integraln膮 cz臋艣膰 stanowi膮 r贸wnie偶 do tego aktu za艂膮czniki I鈥揦VIII, dodatki oraz protoko艂y nr 1鈥10.

W tym miejscu nale偶y pami臋ta膰 o art. 91 ust. 1 Konstytucji RP, kt贸ry traktuje ratyfikowane umowy mi臋dzynarodowe jako cz臋艣膰 krajowego porz膮dku prawnego wy艂膮cznie pod warunkiem ich uprzedniego og艂oszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Dotyczy to Traktatu o przyst膮pieniu wraz z Aktem przyst膮pienia, za艂膮cznikami, dodatkami i protoko艂ami oraz Aktem ko艅cowym. Dotyczy to r贸wnie偶 traktat贸w pierwotnych, kt贸re r贸wnie偶 powinny zosta膰 og艂oszone w Dzienniku Ustaw.

Obowi膮zek ten zosta艂 pono膰 rzekomo wykonany na dzie艅 przed dat膮 przyst膮pienia, 30 kwietnia 2004 r., poprzez wydanie Dziennika Ustaw Nr 90, w kt贸rym og艂oszono wy偶ej wymienione dokumenty, jednak偶e cz臋艣膰 dokument贸w ukaza艂a si臋 w za艂膮cznikach do tego numeru. Struktura tego numeru dziennika wygl膮da艂a nast臋puj膮co:

Akt

miejsce og艂oszenia

Traktat o przyst膮pieniu

Dz. U. z 2004 r.

Nr 90, poz. 864,

str. 5869-5879

Akt przyst膮pienia

Dz. U. z 2004 r.

Nr 90, poz. 864,

str. 5880-5894

Za艂膮czniki I鈥揦VIII, dodatki oraz protoko艂y 1鈥10 do Aktu przyst膮pienia

Dz. U. z 2004 r.

Nr 90, za艂. nr 1

Akt ko艅cowy wraz z deklaracjami i wymian膮 list贸w

Dz. U. z 2004 r.

Nr 90, poz. 864,

str. 5895-5914

Protoko艂y o poprawieniu i sprostowaniu

Dz. U. z 2004 r.

Nr 90, poz. 864,

str. 5915-5926

Akty podstawowe prawa Unii Europejskiej

Dz. U. z 2004 r.

Nr 90, za艂. nr 2

O艣wiadczenie rz膮dowe ws. mocy obowi膮zuj膮cej traktatu

Dz. U. z 2004 r.

Nr 90, poz. 865,

str. 5926-5927

Je艣li chodzi o za艂膮cznik Nr 1, zawiera on nast臋puj膮ce za艂膮czniki i protoko艂y do Aktu przyst膮pienia:

A.

Za艂膮cznik I: Wykaz przepis贸w dorobku Schengen w postaci, w jakiej zosta艂y w艂膮czone w ramy Unii Europejskiej oraz akty na nim oparte lub w inny spos贸b z nim zwi膮zane, kt贸re od dnia przyst膮pienia wi膮偶膮 Pa艅stwa Cz艂onkowskie i s膮 w nich stosowane (o kt贸rym mowa w artykule 3 Aktu Przyst膮pienia)

Za艂膮cznik II: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 20 Aktu Przyst膮pienia

Za艂膮cznik III: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 21 Aktu Przyst膮pienia

Za艂膮cznik IV: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 22 Aktu Przyst膮pienia; Dodatek

Za艂膮cznik V: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: Republika Czeska; dodatki A i B

Za艂膮cznik VI: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: Estonia

Za艂膮cznik VII: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: Cypr; Dodatek

Za艂膮cznik VIII: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: 艁otwa; dodatki A i B

Za艂膮cznik IX: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: Litwa; dodatki A i B

Za艂膮cznik X: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: W臋gry; dodatki A i B

Za艂膮cznik XI: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: Malta; dodatki A, B i C

Za艂膮cznik XII: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: Polska; dodatki A, B i C

Za艂膮cznik XIII: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: S艂owenia; dodatki A i B

Za艂膮cznik XIV: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 24 Aktu Przyst膮pienia: S艂owacja; Dodatek

Za艂膮cznik XV: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 32 ust臋p 1 Aktu Przyst膮pienia

Za艂膮cznik XVI: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 52 ust臋p 1 Aktu Przyst膮pienia

Za艂膮cznik XVII: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 52 ust臋p 2 Aktu Przyst膮pienia

Za艂膮cznik XVIII: Wykaz, o kt贸rym mowa w artykule 52 ust臋p 3 Aktu Przyst膮pienia

B.

Protok贸艂 nr 1 w sprawie zmian w Statucie Europejskiego Banku Inwestycyjnego

Protok贸艂 nr 2 w sprawie restrukturyzacji czeskiego hutnictwa 偶elaza i stali

Protok贸艂 nr 3 w sprawie stref suwerennych Zjednoczonego Kr贸lestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii P贸艂nocnej na Cyprze

Protok贸艂 nr 4 w sprawie elektrowni j膮drowej Ignalina na Litwie

Protok贸艂 nr 5 w sprawie w sprawie tranzytu os贸b drog膮 l膮dow膮 mi臋dzy obwodem kaliningradzkim i innymi cz臋艣ciami Federacji Rosyjskiej

Protok贸艂 nr 6 w sprawie nabywania 鈥瀌rugich dom贸w鈥 na Malcie

Protok贸艂 nr 7 w sprawie aborcji na Malcie

Protok贸艂 nr 8 w sprawie restrukturyzacji polskiego hutnictwa 偶elaza i stali

Protok贸艂 nr 9 w sprawie jednostki 1 i jednostki 2 elektrowni j膮drowej Bohunice V1 na S艂owacji

Protok贸艂 nr 10 w sprawie Cypru

Je艣li chodzi o za艂膮cznik Nr 2, zawiera on (w j臋zyku polskim):

Traktat o Unii Europejskiej;

Traktat ustanawiaj膮cy Wsp贸lnot臋 Europejsk膮;

Traktat ustanawiaj膮cy Europejsk膮 Wsp贸lnot臋 Energii Atomowej,

oraz traktaty je zmieniaj膮ce lub uzupe艂niaj膮ce, w tym traktaty akcesyjne 鈥瀞tarych鈥 cz艂onk贸w Unii.

Jak wida膰, istotne sk艂adniki Traktatu (a nawet bardzo istotne 鈥 je艣li chodzi o 鈥瀉kty podstawowe鈥), kt贸re reguluj膮 fundamentalne zasady cz艂onkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej zosta艂y wy艂膮czone z powszechnej edycji Dziennika i zamieszczone w za艂膮cznikach. Trudno je spotka膰 w urz臋dach.

W grudniu 2008 r. zapyta艂em Centrum Obs艂ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministr贸w (COKPRM) o nak艂ad g艂贸wnego Dziennika Ustaw Nr 90 z 2004 r. oraz jego za艂膮cznik贸w. Zacytuj臋 odpowied藕:

W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 01 grudnia 2008 r. uprzejmie informujemy, 偶e Dziennik Ustaw Nr 90 z dnia 30 kwietnia 2004 r. bez za艂膮cznik贸w zosta艂 wydrukowany w pierwszym rzucie w nak艂adzie 40 600 egz. i w okresie 6 miesi臋cy, tj. od 30 kwietnia 2004 r. do 31 pa藕dziernika 2004 r. zosta艂 sprzedany w ilo艣ci 40 343 egz.

Za艂膮czniki Nr 1 i 2 do Dziennika Ustaw Nr 90 z dnia 30 kwietnia 2004 r. zosta艂y wydrukowane w ilo艣ci 3 000 egz. ka偶dy i udost臋pnione do sprzeda偶y w dniu 30 kwietnia 2004 r. W okresie 6 miesi臋cy od daty wydania sprzedano 1 439 egz. przedmiotowych za艂膮cznik贸w.

Jednocze艣nie informujemy, 偶e wy偶ej wymienione pozycje wydawnicze s膮 w ci膮g艂ej sprzeda偶y (od dnia wydania do dnia dzisiejszego) prowadzonej przez Wydzia艂 Wydawnictw i Poligrafii.

Odpowied藕 z Wydzia艂u Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs艂ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministr贸w

Wynika z tego, 偶e zamiast 40 000 egzemplarzy dzi臋ki za艂膮cznikom najwa偶niejszy polski akt dotycz膮cy Unii Europejskiej istnieje mniej wi臋cej w 1500 autentycznych egzemplarzach. Wed艂ug Wikipedii mamy 2478 urz臋d贸w gmin lub miast, 65 du偶ych urz臋d贸w miejskich (na prawach powiatu), 314 starostw powiatowych, 16 urz臋d贸w marsza艂kowskich i 16 urz臋d贸w wojew贸dzkich. To znacznie wi臋cej ni偶 liczba 1500 egzemplarzy, jakie faktycznie opu艣ci艂y bramy magazynu (por. art. 26 ustawy z 2000 r.).

Czy w og贸le mo偶na tak by艂o zrobi膰? 呕aden powszechnie obowi膮zuj膮cy przepis prawa nie zezwala na to literalnie, ale po艣rednio mo偶na to wyczyta膰 z tre艣ci delegacji ustawowej dla Prezesa Rady Ministr贸w okre艣lonej w art. 24 ust. 3 ustawy o og艂aszaniu akt贸w normatywnych i niekt贸rych innych akt贸w prawnych, w kt贸rej upowa偶niono go m.in. do okre艣lenia w drodze rozporz膮dzenia 鈥瀘k艂adek i strony tytu艂owej za艂膮cznik贸w do dziennik贸w urz臋dowych. Wynika z tego, 偶e jako organ wydaj膮cy Dziennik Ustaw, Premier mo偶e przenie艣膰 integraln膮 tre艣膰 dziennika z jego g艂贸wnej cz臋艣ci do za艂膮cznika. Niew膮tpliwie taki proceder jest g艂臋boko zakorzeniony w polskiej praktyce i realiach.

Jak cz臋sto nast臋puje wy艂膮czenie tre艣ci Dziennika Ustaw do za艂膮cznika (za艂膮cznik贸w)? Raczej nie dysponuj臋 偶adn膮 statystyk膮 w tym zakresie (przynajmniej nigdzie nie znalaz艂em), ale samo COKPRM uprzejmie informuje na swoich stronach o za艂膮cznikach oferowanych od 1992 r. (dost臋p: 18 marca 2009 r., godz. 21:10). Co prawda lista ta nie musi by膰 kompletna, ale z pewno艣ci膮 nie jest mniejsza.

Za艂膮czniki do Dziennika Ustaw:

  1. 1992 r. 鈥 4 za艂膮czniki do 5 pozycji;

  2. 1993 r. 鈥 1 za艂膮cznik;

  3. 1994 r. 鈥 6 za艂膮cznik贸w;

  4. 1995 r. 鈥 5 za艂膮cznik贸w do 7 pozycji;

  5. 1996 r. 鈥 4 za艂膮czniki;

  6. 1997 r. 鈥 6 za艂膮cznik贸w;

  7. 1998 r. 鈥 12 za艂膮cznik贸w;

  8. 1999 r. 鈥 11 za艂膮cznik贸w;

  9. 2000 r. 鈥 6 za艂膮cznik贸w;

  10. 2001 r. 鈥 5 za艂膮cznik贸w;

  11. 2002 r. 鈥 10 za艂膮cznik贸w;

  12. 2003 r. 鈥 23 za艂膮czniki do 24 pozycji;

  13. 2004 r. 鈥 15 za艂膮cznik贸w do 24 pozycji;

  14. 2005 r. 鈥 10 za艂膮cznik贸w;

  15. 2006 r. 鈥 4 za艂膮czniki;

  16. 2007 r. 鈥 9 za艂膮cznik贸w;

  17. 2008 r. 鈥 5 za艂膮cznik贸w;

  18. 2009 r. 鈥 jak na razie s膮 2 za艂膮czniki (stan na dzie艅 18 marca 2009 r.);

Jakie rodzaje tre艣ci s膮 wyrzucane do za艂膮cznik贸w? Najcz臋艣ciej technicznej lub posiadaj膮ce ograniczony kr膮g adresat贸w, np.

  • struktura logiczna deklaracji i poda艅 (za艂. do Dz. U. z 2009 r. Nr 2, poz. 9),

  • Program Bada艅 Statystycznych Statystyki Publicznej na rok 2009 (za艂. do Dz. U. z 2008 r. Nr 221, poz. 1436),

  • Polska Klasyfikacja Wyrob贸w i Us艂ug (za艂. do Dz. U. z 2008 r. Nr 207, poz. 1293),

  • Polska Klasyfikacja Dzia艂alno艣ci (za艂. do Dz. U. z 2007 r. Nr 251, poz. 1885),

  • Standardy Kszta艂cenia (za艂. do Dz. U. z 2007 r. Nr 164, poz. 1166),

  • Wzory 艣wiadectw, dyplom贸w, za艣wiadcze艅 i innych druk贸w szkolnych (za艂. do Dz. U. z 2005 r. Nr 58, poz. 504),

  • Wyja艣nienia do Taryfy Celnej (za艂. do Dz. U. z 2003 r. Nr 70, poz. 645)

Co jest powodem tworzenia za艂膮cznik贸w do Dziennika Ustaw zamiast umieszczania tre艣ci w g艂贸wnym wydaniu Dziennika? Zazwyczaj w膮ski kr膮g adresat贸w, specjalistyczny lub techniczny charakter zawarto艣ci czy specjalna technika wykonania (grubo艣膰 papieru, kolor nadruku). Za艂膮czniki cz臋sto s膮 bardzo grube, co w przypadku ich braku skutkowa艂oby wzrostem obj臋to艣ci og贸艂u Dziennik贸w Ustaw (jakby si臋 kto艣 tym przejmowa艂… przepraszam, ale nie mog艂em si臋 powstrzyma膰 od komentarza). Jednocze艣nie, w przypadku prenumeraty zaplanowany koszt nie uwzgl臋dnia nieznanej a偶 do 31 grudnia do godziny 17:59 liczby numer贸w Dziennika jaka ukazuje si臋 danego roku. D膮偶膮c do utrzymania cen w rozs膮dnych granicach, przez wydzielenie za艂膮cznika wy艂膮cza si臋 pewne tre艣ci z ju偶 op艂aconej prenumeraty, z jednej strony nie obci膮偶aj膮c tym samych prenumerator贸w (tylko podmioty zainteresowane dop艂ac膮 do za艂膮cznik贸w), z drugiej generalnie unikaj膮c deficytu i dop艂at do koszt贸w wydania Dziennika Ustaw.

Jakie s膮 ceny (鈥瀔oszty鈥) za艂膮cznik贸w w por贸wnaniu z pojedynczym numerem Dziennika Ustaw? W ofercie COKPRM s膮 r贸偶ne za艂膮czniki w r贸偶nych cenach, od kilkudziesi臋ciu do kilkuset z艂otych, a nawet tysi臋cy z艂otych (Wzory formularzy sprawozdawczych, kwestionariuszy i ankiet statystycznych stosowanych w badaniach statystycznych na 2008 r., 3 tomy 鈥 tylko 1016, 50 z艂). Najnowszy 鈥瀟ypowy鈥 Dz. U. z 2009 r. Nr 42 (str. 4005-4064) zawiera 60 stron i kosztuje 7,10 z艂, co daje 11,83 gr za stron臋. Roczna prenumerata Dziennika Ustaw na rok 2009 wynosi 1611 z艂. Natomiast wracaj膮c do za艂膮cznik贸w do Dziennika Ustaw Nr 90, za艂膮czniki te kosztuj膮 razem 321,00 z艂.

Czym kieruje si臋 (COK)PRM(?) ustalaj膮c cen臋 za艂膮cznika? Liczb膮 stron? Popytem? Kosztem produkcji? To temat na odr臋bne pismo w sprawie udost臋pnienia informacji publicznej.

Jaki jest skutek za艂膮cznikowego og艂aszania prawa? Nak艂ad za艂膮cznik贸w jest mniejszy, gdy偶 mniej jest os贸b gotowych dop艂aci膰 do niepotrzebnych za艂膮cznik贸w, za kt贸re wskutek tego p艂ac膮 tylko zainteresowani. Niestety, cz臋sto wszystkich za艂膮cznik贸w nie zamawiaj膮 r贸wnie偶 zobowi膮zane do gromadzenia i udost臋pniania do publicznego wgl膮du urz臋dy terenowych organ贸w administracji rz膮dowej oraz organ贸w samorz膮du terytorialnego (art. 26 ustawy o og艂aszaniu). To r贸wnie偶 temat na odr臋bne badanie. Czy Tw贸j urz膮d miasta (gminy), starostwo powiatowe, urz膮d marsza艂kowski lub urz膮d wojew贸dzki posiada wszystkie za艂膮czniki do Dziennika Ustaw?

Podsumowuj膮c, w Polsce przyj臋艂a si臋 moim skromnym zdaniem bardzo niedobra praktyka zamieszczania w za艂膮cznikach do dziennik贸w urz臋dowych r贸wnie偶 przepis贸w dotycz膮cych wszystkich obywateli. Zwyk艂y obywatel, kt贸ry zechcia艂by si臋 zapozna膰 z autentycznym tekstem prawnym zawartym w dzienniku urz臋dowym, jest pozbawiony takiej mo偶liwo艣ci z uwagi na brak za艂膮cznik贸w w urz臋dach gmin, a tych brak z powodu wy艂膮czenia za艂膮cznik贸w z 鈥瀙owszechnej鈥 prenumeraty. Tak dla realizacji zasady jawno艣ci prawa, pa艅stwa prawa i kszta艂towania zaufania obywateli do pa艅stwa, prawa i organ贸w w艂adzy publicznej.

1 Komentarz

  1. Quake

    „rzadko, bo rzadko, ale jednak bywa, 偶e mam w膮tpliwo艣ci, czy nie znikn膮艂 nigdzie przecinek.”

    Rozumiem, 偶e jest to nawi膮zanie do s艂ynnej wpadki z kodeksem karnym :) A problem z komercyjnymi programami prawniczymi istotnie jest, sam ju偶 kilkakrotnie wychwyci艂em w nich b艂臋dy (po zwr贸ceniu uwagi wydawca dokona艂 poprawek).
    Warto jednocze艣nie zauwa偶y膰, 偶e obecnie w wi臋kszo艣ci komercyjnych program贸w istnieje mo偶liwo艣膰 obejrzenia sobie skana oryginalnego tekstu aktu prawnego. Faktyczny problem maj膮 zatem „tylko” ci, kt贸rzy nie maj膮 dost臋pu do komercyjnego oprogramowania.

Dodaj komentarz

Tw贸j adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola s膮 oznaczone *